Daar sta ik dan, gedropt midden op een drukke kruizing door een share-auto. Van links en rechts komen auto’s en ik wil oversteken, maar ik zie geen stoplichting. Rechts van mij loopt een grote witte koe, met lange horens, bijna tegen mij aan. Vliegen zwermen rondom zijn knipperende ogen. Links van mij staan autorikshaws, en achter mij bevindt zich een zwerm van ca 25 motoren en scooters, die ook willen oversteken. Plotseling begint het verkeer achter en om mij heen, zich te verplaatsen, het ziet er naar uit dat ik kan oversteken. Het verkeer van links en rechts stopt, snel oversteken, gelukkig ik heb de vismarkt bereikt! Stikende vis ligt in rijen van van tientallen rietenmanden te drogen in de zon, waarschijnlijk een lekkernij hier. De dode ogen en de stank trekken mij niet om dit eens te proberen. Nu wachten op de volgende share-auto die me naar mijn plek van bestemming kan brengen: Postoffice Central. Helaas, geen `by airmail` stickers meer, nog maar een dag wachten voordat ik de eerste post kan posten.

Wist je dat:
- Nienke een kakkerlak heeft geroosterd met een elektrische vliegenmepper, nadat de verdrinksdood niet goed leek te werken?
- Dat deze vliegenmepper hier waarschijnlijk voor gemaakt is, omdat hij een behoorlijk voltage heeft en knettert als een gek wanneer je een mug roostert? De muggen lossen op in het niets.
- Nienke en ik gisteren zijn begonnen met ons onderzoek?
- Arjen een baard heeft laten groeien (en dit hem, naar mijns inziens super-gestyled staat)
- De Indiase meiden er niet heel erg weg van zijn?

Zondag hebben Arjen en ik (Irma) voor het eerst een Engels-sprekende kerk bezocht, waar wij ons mogelijk thuis kunnen voelen de komende maanden. Het is een methodisten kerk (zijn oorsprong ligt in Engeland), en het was heerlijk om bekende woorden te horen en bekende liederen te zingen, die je ook in Nederland kan horen. De mensen en hun cultuur waren weer heel anders dan de Indiers die we tot nu toe tegen zijn gekomen. We konden aansluiten bij een groep jongeren die een bijeenkomst hielden. Het zijn engels-sprekende jongeren, die waarschijnlijk dus hoger opgeleid zijn. Enkelen waren zelfs westers gekleed (jeans, leuk bloesje of een shirtje). Tijdens de groepsdiscussie, was het grappig om dezelfde schroomheid en onzekerheid te zien, die je ook bij Nederlandse jongeren tegen komt.
Groetjes Irma